Het afvallen zelf vond ik eigenlijk helemaal niet vervelend. Zeker niet als je snel resultaat ziet. Ik ben nog steeds trots dat ik met GLP-1 zoveel ben afgevallen. Koolhydraatarm eten deed ik al een hele tijd, maar mijn gewicht bleef steeds ongeveer hetzelfde. Ik deed mijn best, lette op wat ik at, maar die weegschaal leek zich er weinig van aan te trekken. Met GLP-1 lukte het ineens wel en uiteindelijk ben ik 32 kilo afgevallen.
Ik ben blij met mijn nieuwe lichaam, en eerlijk gezegd ook met mijn nieuwe garderobe. Kleding kopen en merken dat dingen ineens veel leuker staan, daar kan ik nog steeds van genieten. Je bent tijdens het afvallen vooral bezig met het getal op de weegschaal, maar wanneer je eenmaal zoveel bent afgevallen merk je pas hoeveel er eigenlijk verandert.
Alleen komt er op een gegeven moment een moment waarop je je streefgewicht bereikt. En dan begint er eigenlijk weer een andere fase. Want hoeveel calorieën kan ik nu eten zonder weer aan te komen? En hoe zorg ik ervoor dat ik niet steeds verder afval? En daar begint het ingewikkelde gedeelte.
Eten doe je iedere dag
Als je iets een paar maanden moet volhouden, kom je daar meestal wel doorheen. Je hebt een doel, je weet waar je het voor doet en uiteindelijk bereik je dat doel. Maar eten houdt natuurlijk niet op. Morgen moet je weer eten en overmorgen ook. Je kunt niet zeggen: zo, ik ben klaar met afvallen, vanaf nu hoef ik er niet meer over na te denken.
Als je al heel lang bezig bent met je gewicht, merk je dat je daardoor steeds met dezelfde vragen blijft zitten. Hoeveel calorieën heb ik vandaag gegeten? Heb ik voldoende eiwitten op? Kan ik nog wat lekkers nemen? Soms wil je daar gewoon even helemaal niet over nadenken. Soms wil je gewoon iets eten omdat je er zin in hebt, zonder eerst in je hoofd uit te rekenen wat dat betekent voor de rest van je dag.
Onderhoud heeft geen duidelijk eindpunt
Tijdens het afvallen was het heel duidelijk wat ik wilde. Ik wilde dat de weegschaal naar beneden ging. Iedere keer dat er weer een paar honderd gram af was, voelde dat als vooruitgang.
Bij onderhoud is dat anders. Je wilt ongeveer hetzelfde blijven wegen, maar je gewicht zal nooit iedere dag hetzelfde zijn. De ene week zit je iets hoger, de andere week weer wat lager. Er is geen weegschaal die naar beneden moet, geen vooruitgang om te vieren, alleen maar ongeveer hetzelfde blijven. Dat is denk ik een heel andere vaardigheid dan afvallen.
Ik merk dat mijn lichaam zich heeft aangepast
Wat ik zelf merk, is dat wat ik nu aan calorieën eet niet altijd meer hetzelfde lijkt te doen als vroeger. Ik weeg mezelf twee keer per week en kijk vooral naar mijn gemiddelde gewicht, omdat één losse weging natuurlijk niet zoveel zegt. Toch merkte ik op een gegeven moment dat mijn gemiddelde gewicht een kilo of twee hoger lag dan ik gewend was.
Dus ging ik weer kijken naar wat ik at. Misschien was mijn totale calorie-inname inmiddels toch wat te hoog geworden voor mijn huidige gewicht. Een kwestie van een beetje bijstellen, niet van opnieuw een dieet beginnen.
Je moet het toch een beetje in de gaten blijven houden
Als je weet dat je makkelijk aankomt en je wilt je gewicht behouden, dan is het niet realistisch om helemaal nergens meer op te letten.
Als ik merk dat mijn gemiddelde gewicht langzaam omhooggaat, dan moet ik daar iets mee. Niet meteen streng gaan diëten, maar wel even kijken wat er de afgelopen weken is veranderd. Eet ik vaker iets extra's? Zijn mijn porties groter geworden? Beweeg ik minder? Of is het gewoon een tijdelijke schommeling en moet ik eigenlijk helemaal niets doen? Dat laatste is misschien nog wel het moeilijkste. Niet iedere stijging hoeft namelijk iets te betekenen.
Misschien hoeft het allemaal niet zo precies
Een paar dagen wat meer eten betekent niet meteen dat je weer alles aankomt. Een verjaardag verandert niet ineens je hele gewicht en een vakantie al helemaal niet. Als de wijzer op de weegschaal na een paar dagen anders eten een kilo hoger staat, betekent dat ook niet automatisch dat je een kilo vet bent aangekomen. Je houdt vocht vast, je hebt meer koolhydraten en zout gehad, je darmen zijn voller. Er zijn zoveel redenen waarom je gewicht tijdelijk hoger kan zijn.
Dat weet ik allemaal best. Maar weten en voelen zijn twee verschillende dingen, dus moet ik mezelf er soms aan herinneren dat ik naar het grotere plaatje moet kijken en niet naar één weging.
Wat wel helpt: gewoon even bijsturen in plaats van compenseren. Een paar dagen wat meer gegeten en daarna een iets hoger gewicht? Dan ga ik gewoon weer terug naar de manier waarop ik normaal eet, en kijk wat er gebeurt. Pas als ik na een paar weken merk dat mijn gemiddelde gewicht echt blijft stijgen, pas ik mijn voeding weer een beetje aan. Ik hoef niet na een etentje de volgende dag bijna niets te eten, en ik hoef mezelf ook niet te straffen omdat ik een keer iets lekkers heb genomen. Gewoon weer verder.
En ja, dat kan soms best saai worden
Dat klinkt misschien gek na alles wat ik heb doorgemaakt, maar het afvallen zelf was eigenlijk best spannend. Iedere keer dat de weegschaal weer een stukje lager stond, gebeurde er iets. Ik kreeg een andere kleding maat, kocht dus ook nieuwe kleren, zag op foto's dat mijn lichaam veranderd was en kreeg complimenten. Er was steeds iets om naartoe te werken.
Maar als je eenmaal op je gewicht zit, is het vooral de bedoeling dat er niet zoveel meer gebeurt. Je wilt niet verder naar beneden, en ook niet omhoog. Je wilt gewoon ongeveer blijven waar je bent. Misschien is dat ook helemaal niet zo erg. Want misschien is het juist fijn als eten weer wat meer een onderdeel van je leven wordt, in plaats van iedere dag het hoofdonderwerp.
Op weg naar het uiteindelijke doel
Ik wil mijn gewicht een beetje in de gaten houden, gezond eten en genoeg eiwit binnenkrijgen. Maar ik wil ook gewoon van een etentje kunnen genieten, of een dag hebben waarop ik iets meer eet, zonder dat dat de rest van mijn week overheerst.
En eerlijk gezegd vind ik dat soms nog best lastig. Er kan na zo'n dag toch een soort paniek ontstaan. Je weet rationeel dat één avond niet ineens alles verpest, maar dat gevoel kan er toch zijn. Misschien komt dat wel doordat ik zo lang bezig ben geweest met afvallen. Je hebt zoveel moeite gedaan om die kilo's kwijt te raken, dat je ergens bang blijft dat ze zomaar weer terugkomen.
Ik hoef niet iedere dag perfect te eten. Ik hoef niet iedere ochtend een perfect gewicht te hebben. Ik hoef alleen maar ongeveer te weten wat voor mij werkt, en op tijd een beetje bij te sturen als ik merk dat het echt de verkeerde kant op gaat.
En misschien is dat uiteindelijk wel het echte doel. Niet meer steeds meer of minder wegen, maar leren hoe ik mijn gewicht kan behouden en ondertussen gewoon mijn leven kan leiden. Want daar heb ik tenslotte al die moeite voor gedaan. Het lukt ook wel. Soms neemt mijn hoofd het even van me over en komen de twijfels, maar ik weet inmiddels hoe mijn lichaam werkt, en dat helpt me om mezelf dan weer terug te vinden.
Wil je hier dieper induiken? In het boekje 'Van gewicht verliezen naar gewicht behouden' ga ik uitgebreider in op spierbehoud, terugval en het vasthouden van je resultaat.
Heb je vragen? Plan een gratis vragen-kwartiertje of stuur mij een appje.
Reactie plaatsen
Reacties